EMMA-Ó (jap. „król Emma”)

Bóstwo panteonu buddyzmu japońskiego, jeden z „Dziesięciu Królów” (jap. jü-o). Zapożyczony z mit. indyjskiej Jama, „Król Piekła” i sędzia umarłych, dotarł poprzez Chiny – gdzie wymieszał się z miejscowymi wyobrażeniami świata umarłych – w nowej, schińszczonej formie w VIII w. do Japonii. W ikonografii król E. przedstawiany jest jako mężczyzna o czerwonej, gniewnej twarzy, z wyszczerzonymi zębami, i z obrośniętą gęsto brodą. E. jest ubrany w chiński strój sędziego, a na głowie ma nakrycie z wyobrażeniem ideogramu „król”, przeszyte grubą igłą. W prawej ręce trzyma tablice. Z reguły E. przedstawiany jest w grupie: obok króla stoi 2 sekretarzy, którzy z list wyczytują królowi dobre i złe uczynki zmarłego. Ponadto E. posiada lustro, a także dzidę, której oba końce uwieńczone są „głowami” (pełniącymi role oskarżycieli) – jedna głowa to mirume („oko, które widzi”), druga to kaguhana („nos, który węszy”). Król E. często zestawiany jest z bodhisattwą Jizo „srogość” króla E. przeciwstawiana jest „miłosierdziu” bodhisattwy. Wg niektórych wersji buddyjskich, E. i Jizó-bosatsu to jedna i ta sama postać. W folklorze japońskim król E. uchodzi za władcę ciemności, posiadając moc przedłużania życia czy nawet wskrzeszania umarłych. Jedna z najsłynniejszych świątyń poświęconych E. znajduje się w Koishikawa w Tokio i zwana jest Konnyaku E.

Dodaj komentarz

Podpis *
Email *
Witryna internetowa