EOL (gr. Aiolos)

W mit. greckiej syn Zeusa (lub – Posejdona), władca wiatrów i burz. Mieszkał na Wyspach Liparyjskich. Występuje w Odysei, gdzie gości Odyseusza: wręcza mu miech zawierający wszystkie wiatry przeciwne, uniemożliwiające powrót do Itaki. EOS (gr. Eos) – w rei. greckiej bogini rozpoczynającego się dnia (personifikacja Jutrzenki). Córka Hyperiona i Tei, a siostra Heliosa i Selene. Ze związku z Astrajosem urodziła wichry ( Zefira, Boreasza i Notosa oraz Eurosa). Kochankami E. byli też Ares, Orion i Kefalos. Poślubiła Trojańczyka Titonosa, z którym miała 2 synów: Memnona i Emationa. EPIMETEUSZ (gr. Epimełheus – „Myślący za Późno”) – w mit. greckiej jeden z 4 synów tytana Japetosa i Klymene. Jego braćmi byli Atlas i Prometeusz. Mimo ostrzeżeń Prometeusza przyjął od bogów dar, pierwszą kobietę, Pandorę. W ten sposób stał się przyczyną nieszczęść zesłanych przez Zeusa na ludzi (puszka Pandory). Z tego małżeństwa urodziła się Pyrra, żona Deukaliona. EPONA (celt. „Boska Klacz”) – w mit. galijskiej bogini płodności i świata zmarłych, dawczyni dóbr i potomstwa. Łączy w sobie cechy Matki-Ziemi i bóstwa solarnego. Jej atrybutami są patera z jabłkami lub kwitnąca gałąź oraz róg obfitości. Przedstawiana jako dojrzała kobieta na koniu bądź też z 2 końmi, często z dzieckiem na kolanach. Najczęściej odziana jest w długie, powłóczyste szaty z rękawami. Niekiedy ma na głowie okrągły czepiec lub zawój. Bywa wyobrażana także nago. Szczególnej czci doznawała u Eduów, znana była również w Brytanii.

Dodaj komentarz

Podpis *
Email *
Witryna internetowa