EŚ (kecki „Niebo”, „Bóg”)

U Ketów (Syberia) bóg nieba i stwórca świata. Wcielenie pierwiastka dobra w kosmosie, przeciwstawny swej małżonce Chośadam. Ukształtował ziemię na wodach chaosu, palcami wyrył koryta rzek, stworzył poświęcone mu renifery, łosie, zające, a także śnieg, aby ułatwić polowania. Po śmierci syna Bysym- desia, pokłócił się z żoną i wygnał ją z nieba. E. włada dobrymi myślami, ma siedem myśli, po jednej na każdy poziom nieba (por. Amesza Spenty). Przedstawiany jest w postaci starca w białym stroju, mieszka w kryształowym pałacu w najwyższej sferze nieba.
ETAIN – w mit. irlandzkiej piękna dziewczyna, pojawiająca się w 3 kolejnych wcieleniach: jako córka Aililla z Echraidh, którą poślubił – Midir, następnie jako córka Edara, która zostaje żoną króla Eochaida, w końcu rodzi się jako córka tych ostatnich. Znana jest z mitu Tochmarc Etaine („Zaloty do Etain”).

Dodaj komentarz

Podpis *
Email *
Witryna internetowa