EWA (hebr. Hawwah – „życie”)

EWA (hebr. Hawwah – „życie”) – postać biblijna, pierwsza niewiasta stworzona z żebra Adama, co ma podkreślać, że jest ona tej samej natury, co mężczyzna. Pewne światło na to obrazowe przedstawienie stworzenia E. rzuca podwójne znaczenie sumeryjskiego ideogramu ti: „żebro” oraz „życie”. Pierwsi ludzie zostali umieszczeni w raju. E. za namową węża skosztowała owocu z drzewa zakazanego i dała go również mężowi. Zostali za to wygnani z raju. EYLIMI – w mit. Germanów pn. 1. król z rodu Ódlingów, ojciec Swawy, 2. król-jasnowidz, ojciec Gripira i Hjórdis. FAETON (gr. Faethón) – w mit. greckiej syn Heliosa i okeanidy – Klymene (lub Kefalosa i Eos). F. wychowywany był przez matkę i nie znał swojego ojca. Poznawszy go, poprosił, aby ten pozwolił mu powozić rydwanem, którym codziennie przemierzał sklepienie niebieskie. Jednak wysokość, na której się znalazł, przeraziła go i zboczył z wytyczonej drogi, co groziło spaleniem Ziemi. Wówczas Zeus, aby zapobiec katastrofie, zabił F. piorunem. Jego siostry Heliady wyłowiły go z rzeki Eridanos i urządziły mu pogrzeb.

Dodaj komentarz

Podpis *
Email *
Witryna internetowa