FAUNUS

Staroitalskie bóstwo pól, lasów i trzód bydła. Utożsamiany z greckim Panem. Posiadał też dar wieszczenia. Ośrodkiem kultu F. była grota Luperkal koło Palatynu (w Rzymie), w której wilczyca miała wykarmić Romulusa i Remusa. Stąd nosił on przydomek Lupercus, jego kapłani nazywali się luperkami, a 15 lutego obchodzono święta Luperkalia (ku czci F. Lupercusa). W 194 r. p.n.e. wzniesiono mu świątynię na Isola Tiberina. Podczas Luperkal iów półnadzy chłopcy, odziani tylko w koźlą skórę, biegali po mieście ze skórzanymi biczami, chłoszcząc napotkanych przechodniów, zwłaszcza kobiety. Miało to sprzyjać ich płodności. 15 grudnia obchodzono święto Faunalia, podczas którego uwalniano niewolników. Z F. wiązano też boginię o imieniu Fauna, zwaną często Bona Dea. W czasach późniejszych przyjmowano istnienie wielu faunów, wyobrażanych na podobieństwo greckich satyrów jako pół mężczyzn i pół kozłów z rogami na głowie i kopytami zamiast stóp.

Dodaj komentarz

Podpis *
Email *
Witryna internetowa