FENRIR

W mit. Germanów pn. potworny wilk, syn Lokiego i Angrbody, brat Hel i Midgardsorma. Wychowywał się w Asgardzie, siedzibie asów, karmiony przez Tyra, ponieważ żaden inny bóg nie miał dość dwagi, by podejść do niego. Gdy dorósł, jego siła była tak wielka, że zrywał każde pęta, które pozwalał sobie nakładać dla zabawy. Pozwolił się także spętać wykonanym przez karły magicznym sznurem Gleipnirem, którego nie można było zerwać, ale zażądał, wietrząc podstęp, by któryś z bogów włożył rękę w jego paszczę. W ten sposób Tyr stracił prawicę, a F. wolność. Stanie się na powrót wolny, gdy nastąpi koniec świata. Wówczas pożre – Odyna, sam zaś zginie z ręki Widara. Por. Garm. FERDIA (od irl. Fer Dea – „Człowiek Bogini”, Fer Deoda „Boski Człowiek”, Fer Dedh – „Człowiek Ognia”) – w mit. irlandzkiej jeden z najwaleczniejszych wojowników z Cyklu Ulster- skiego. Posiadał boskie cechy, na co wskazuje etymologia jego imie^ nia. Był bliskim przyjacielem Cu Chulainna, z którym razem pobierał nauki u – Scathach w Szkocji. Posiadał specjalną skórę rogową. W Tdin Bó Cuailnge („Uprowadzenie Bydła z Cuailnge”) walczył po stronie Medb, która sprowokowała go do wzięcia udziału w pojedynku z Cu Chulainnem. Po trzech dniach walki Ferdia został zabity magiczną włócznią gae bolga.

Dodaj komentarz

Podpis *
Email *
Witryna internetowa