FERONIA

Ważne bóstwo staroitalskie, najprawdopodobniej etruskie lub sabińskie, ale czczone także przez Latynów i Wolsków. Była boginią pól, gajów i źródeł, a dla Etrusków być może także i boginią losu. Autorzy starożytni (Liwiusz) najczęściej wspominają jej gaj i świątynię (lucus Feroniae) koło etruskiego miasta Kapena. Jeszcze w czasach Hannibala Kapenaci i ich sąsiedzi znosili tam pierwociny swoich plonów. Nieco dalej na pn., również na terenie etruskim, znajdowało się inne sanktuarium F., na górze Sorakte. Drugim ważnym centrum kultu bogini, ale już na terenie Wolsków, była nadmorska Terracyna. W tamtejszej świątyni obdarzano wolnością niewolników, a F. utożsamiano z Junoną i czczono jako małżonkę Jowisza.

Dodaj komentarz

Podpis *
Email *
Witryna internetowa