FREYJA (sisl. „Pani”)

W mit. Germanów pn. bogini miłości, urody i płodności, córka Njorda, bliźniacza siostra Freya, kochanka bogów (m.in. własnego brata), elfów i śmiertelników (np. Ottara Szalonego), pożądana także przez olbrzymy (zob. thursy). Liczne kontakty seksualne kochliwej z natury F. nie zawsze miały związek z uczuciem. Za zaspokojenie żądzy Brisingów, karłów cieszących się sławą znakomitych złotników, odebrała należność w postaci wspaniałego klejnotu o magicznych właściwościach i nazwie Brisingamen („Naszyjnik Brisingów”), który stał się jej atrybutem. Pochodziła z rodu wanów, ale znaczeniem dorównywała Frigg i zaliczano ją również do klanu asów. Często wędrowała po świecie pod różnymi imionami w poszukiwaniu swego męża Oda, opłakując rozłąkę z nim złotymi łzami. Posiadała wspólne cechy z disami i walkiriami. Na równi z Odynem przysługiwała jej połowa einherjów. Podobnie jak walkirie, posiadała szatę z ptasich (sokolich) piór umożliwiającą unoszenie się w powietrzu. Podróżowała też wozem z kocim zaprzęgiem lub dosiadając kota. Za hipostazę F. uważa się niekiedy Gullweig.

Dodaj komentarz

Podpis *
Email *
Witryna internetowa