GRANNUS, Grannos

W mit. galijskiej personifikacja gorących źródeł leczniczych. Był identyfikowany z greckim Apollonem. Zródłosłów jego imienia związany jest ze słowem gorim – „grzać, gorący, gorzeć, żar, słońce”. Zwykle występuje z Sironą (imię pochodzi od słowa „gwiazda”). Jego kult był szczególnie rozpowszechniony w dzis. pd. Niemczech oraz w Szkocji. GREINE – w mit. galijskiej żeński odpowiednik Grannusa. Była identyfikowana z chtonicznym bóstwem Matką-Ziemią.

GRiFFMADAR (węg. „Ptak-Gryf”)

W mit. węgierskiej gryfy mają podwójne znaczenie: 1. mitologiczne ptako-konie ujeżdżane przez bohaterów (-+ Janczi, Katona), 2. demony żyjące na końcu świata, posiadające niezmierzone bogactwa. Gryfy nie są na ogół ludziom życzliwe, lecz wynagradzają hojnie wszelkie okazane im dobro. GROH (orm. „Zapisywacz”) – w mit. ormiańskiej duch śmierci, personifikacja anioła śmierci Hogeara. Na czole człowieka G. zapisuje jego przeznaczenie. Ponadto w swojej księdze G. zapisuje wszystkie ludzkie grzechy, a także dobre uczynki, które zostaną odczytane na boskim sądzie po śmierci. GRZETY – w mit. i leg. albańskich wodne boginki strzegące skarbów na dnie jezior i tam też mieszkające. Kiedy z rzadka wychodziły na ląd, aby ogrzać się w słońcu, bywało, że schwytane przez ludzi były dobrymi żonami i matkami. Z czasem jednak powracały do wód jeziora i porzucały swoje ziemskie rodziny.

Dodaj komentarz

Podpis *
Email *
Witryna internetowa