HADAD (hebr. i aram. Hadad – „Grzmiący”)

Zach. semicki bóg burzy, deszczu i urodzaju. Pod koniec III tysiącl. p.n.e. kult tego boga pod imieniem Adad pojawił się w Mezopotamii. W tekstach ugaryckich (XIV w. p.n.e.) H. jest imieniem własnym boga występującego najczęściej pod epitetem – Baal. Pod tymże epitetem H. występuje w Biblii. Natomiast pod imieniem własnym H. wymieniany jest jako główny bóg w napisach aramejskich z pierwszej poł. I tysiącl. p.n.e. W czasach hellenistycznych identyfikowany był z Zeusem. HADES (gr. Aides – „Niewidzialny”) – jeden z najważniejszych bogów greckich. Był synem – Kronosa i – Rei, a bratem – Zeusa i – Posejdona. Po pokonaniu tytanów 3 bracia podzielili między sobą władzę nad światem. H. przypadło w udziale panowanie nad podziemną krainą zmarłych. -+ Cyklopi ofiarowali mu hełm, który czynił go niewidzialnym (stąd jego imię). Porwał córkę – Demeter, Korę, i uczynił ją swoją żoną, noszącą odtąd imię Persefona. Związek ten jednak był bezpłodny. H. wyobrażano sobie jako bezlitosnego starca, nie pozwalającego żadnemu z poddanych powrócić między żywych. Uważano go też za patrona bogactw naturalnych ziemi i nazywano Plutonem („Bogaty”). Dlatego przedstawiano go z rogiem obfitości, symbolem bogactwa. Zob. też – Dis Pater, – Orkus.

Dodaj komentarz

Podpis *
Email *
Witryna internetowa