HAROERIS (eg. Hr wr – „Wielki Horus”, gr. Haroeris)

Jedna z postaci egipskiego boga Horusa. H. jako jeden z 3 synów – Geba i Nut występuje w Tekstach Piramid. Utożsamiano go czasem z Thotem, a o wiele częściej z Harachte. W mit. H. nie odgrywa żadnej roli, pozostając w cieniu braci i swej „młodszej” hipostazy, Harsiese ( Harendotes). Być może, jest on wspomnianym przez teologię memficką „słowem” – Atuma, który jest z kolei „sercem” – Ptaha. Jako jedno z 5 dzieci nieba i ziemi występuje także w micie o dodaniu dodatkowych 5 dni do 360-dniowego pierwotnego kalendarza – Nut. HAROMFEHERLÓ (węg. „Trzy Białe Konie”) – cudowne rumaki Królowej Nimf ( Tunderkiralynó) – przyjaciele i sprzymierzeńcy – Jancziego. Pierwszy symbolizuje roztropność, drugi – odwagę, trzeci – poświęcenie. Ich węgierską specyfiką jest to, że w czasie akcji w swej końskiej postaci są zawsze rodzaju męskiego, natomiast przeistaczając się w celu odrodzenia Jancziego w magicznym kotle, zmieniają płeć, stając się dziewczynami. Najważniejszy z nich to Aranyszorenyii („Złotogrzywy”) przebywający wraz z bohaterem Krainę Pleśni, Zamek Wiedźmy Grot, Krainę Brzytew i Krainę Kos, w której ginie, umożliwiając Jancziemu dalszą misję.

Dodaj komentarz

Podpis *
Email *
Witryna internetowa