HEH (eg. Hh – „Nieskończony”)

Egipskie, wężokształtne, męskie bóstwo przedwieczne, wchodzące w skład hermopolitańskiej Og- doady. Bywa też antropomorficzne. Uosabia nieskończoność we wszelkich aspektach: ilościowym (jego wyobrażenie jest ideogramem liczby: 1 000 000), czasowym (palmowy znak roku na głowie) i przestrzennym (klęczący H., utożsamiony z Szu, dźwigający na rękach niebo). Jako nieskończoność jest również dawcą życia i z tego powodu w ikonografii występuje często z krzyżem życia anch przewleczonym przez prawe ramię. HEIDRUN (sis. Heidhrun) – w mit. Germanów pn. koza stojąca wraz z – Eikthyrnirem na dachu Walhalli (zob. Odyn), żywiąca się liśćmi kosmicznego drzewa. Zamiast mleka dawała miód, napój bogów i einherjów.

HEIMDALL (sisl. Heimdallr)

W mit. Germanów pn. jedno z bóstw znających przyszłość i przeszłość, syn Odyna i 9 córek – Agira, utożsamiany z – Rigiem. H. pełnił funkcję strażnika Asgardu, siedziby – asów, stojąc przy moście o nazwie Bifrost, łączącym niebo z ziemią. Miał niebywale wyostrzony wzrok i słuch, dzięki czemu mógł m.in. zapobiec kradzieży słynnego naszyjnika Freyi, krzyżując plany tak zręcznego i doświadczonego złodzieja, jakim był – Loki. Jego atrybut to Gjallarhorn („Głośny Róg”), którego dźwięk rozpocznie ostatnią bitwę bogów i – olbrzymów. W owej bitwie H. wystąpi przeciwko Lokiemu i obydwaj pozabijają się nawzajem.

Dodaj komentarz

Podpis *
Email *
Witryna internetowa