HEKTOR (gr. Hektor)

W mit. greckiej heros trojański, najstarszy syn Priama i Hekabe. Żoną jego była Andromacha, córka króla Tebe z Myzji, a synem Astyanaks (inaczej Skamandrios). H. faktycznie rządził Troją i dowodził wojskami w zastępstwie starego ojca. Rozsławiony został przez Iliadę, jako najdzielniejszy obrońca miasta w czasie wojny trojańskiej. Przez starożytnych uznawany był za wcielenie wszelkich cnót: męża, ojca, obywatela i wojownika. Zginął w pojedynku z Achillesem. HEL – w mit. Germanów pn. pani podziemnego świata zmarłych nazwie identycznej z jej imieniem, córka Lokiego i – Angrbody, siostra Fenrira i Midgardsorma. Miała ciało w połowie sine, w połowie jak u żywego człowieka. Dostępu do jej królestwa broniła rzeka Gjoll, a także Garm i olbrzymka Modgud strzegąca złotego mostu Gjallarbru. Władzy H. podlegali nie tylko zmarli ludzie, ale bogowie (por. Baldr).

HELENA (gr. Helene)

W mit. greckiej słynna z urody córka Ledy i – Zeusa (jej „ziemskim” ojcem był mąż Ledy, Tyndareos), siostra – Dioskurów i Klitajmestry. Wg najbardziej znanego mitu, spopularyzowanego przez Iliadę i Odyseję, była ona małżonką Menelaosa (króla Sparty) porwaną przez królewicza trojańskiego Parysa. To nią Grecy przez 10 lat walczyli pod Troją. Po zdobyciu miasta zabiciu Parysa Menelaos odzyskał żonę i powrócił z nią do Sparty. Na temat H., najpiękniejszej kobiety na świecie, stworzono bardzo wiele mitów. Wg tradycji nie znanej Homerowi, jeszcze przed zamąż- pójściem została porwana przez Tezeusza i Pejritoosa i umieszczona w Afidnie (pn.-wsch. Attyka), skąd uwolnili ją Dioskurowie. Istnieje też mit, wg którego H. w ogóle nie była w Troi, lecz całą wojnę spędziła w Egipcie pod opieką króla Proteusa. Do Troi wraz z Parysem udać się miała jedynie stworzona z obłoku przez zawistną – Herę postać niby-Heleny. W Sparcie oddawano H. cześć boską i miała ona swoją świątynię.

Dodaj komentarz

Podpis *
Email *
Witryna internetowa