HELIOS (gr. Helios)

Bóg grecki, syn tytana Hyperiona i tytanidy Tei, brat Eos i Selene. Jego żoną była Perseis (córka Okeanosa i Tethys), z którą miał kilkoro dzieci: czarodziejkę Kirke, króla Kolchidy Ajetesa, Pasifae, którą poślubił Minos, oraz Persesa. Z nimfą Rodos miał 7 synów ( Heliadów), a z okeanidą Klymene miał syna Faetona oraz 5 córek (Heliady). H. był bogiem Słońca. Codziennie rano na rydwanie zaprzężonym w 4 białe rumaki wyruszał ze wsch. części rzeki Okeanos i podróżował drogą biegnącą środkiem nieba, obdarzając ludzi światłem i ciepłem. Wieczorem docierał do zach. części rzeki Okeanos, gdzie wypoczywał w złotym pałacu. Następnie szybko przebywał krótszą drogę podziemną, aby rankiem znów wyruszyć na swój codzienny szlak. H. był też bogiem, który wszystko widzi. Dlatego powoływano go na świadka czynów ludzkich i wzywano p’odczas przysiąg. Głównym centrum kultu H. była wyspa Rodos, nazwana tak od imienia jego kochanki. Tam też (w mieście Rodos) około 290 r. p.n.e. wzniesiono mu gigantyczny posąg, wysokości 32 m, wykonany przez Charesa z Lindos (tzw. kolos rodyjski – jeden z 7 cudów świata starożytnego). Poza tym kult H. widoczny jest też w rejonie Hermione (gdzie miał świątynię) oraz Koryntu, Sykionu, Argos i Trojdzeny (gdzie miał liczne ołtarze i posągi). Poświęcono mu także szczyt Tajgetu (Taleton) i składano mu tam krwawe ofiary (m.in. konie).

Dodaj komentarz

Podpis *
Email *
Witryna internetowa