HERAKLES (gr. Herakles)

Najsławniejszy heros grecki, po śmierci zaproszony na Olimp i deifikowany. Był synem – Zeusa i Alkmeny, żony króla Teb Amfitriona. Z powodu gniewu Hery, zazdrosnej o Alkmenę, H. od dzieciństwa musiał borykać się z wielu trudami i niebezpieczeństwami. Bogini ta, wiedząc, iż dziecko, które się właśnie ma narodzić w rodzie Perseusza, będzie władać nad Argos, spowodowała opóźnienie urodzin H., a przyspieszyła urodziny jego kuzyna, Eurysteusza, syna Stenelosa. W ten sposób pozbawiła H. (który przez Amfitriona i Alkmenę należał do rodu Perseusza) prawa do tronu. Najbardziej znane wyczyny H. to 12 prac, które musiał wykonać na polecenie Eurysteusza. Należą do nich: 1) zabicie lwa nemejskiego, 2) zabicie hydry lernejskiej, 3) schwytanie dzika eryman- tejskiego, 4) schwytanie łani kerynejskiej, 5) wytępienie ptaków stym- falijskich, 6) oczyszczenie stajni Augiasza, 7) pokonanie byka kre- teńskiego, 8) uprowadzenie koni króla trackiego Diomedesa, 9) zdobycie pasa królowej Amazonek Hipolity, 10) uprowadzenie wołów Geryona, 11) uprowadzenie z Hadesu Cerbera, 12), przyniesienie złotych jabłek z ogrodu Hesperyd. H. dokonać miał jeszcze wielu innych czynów: poprowadził wyprawę na Troję i Pylos, podjął wojnę z Augiaszem i Spartą, uwolnił – Prometeusza przykutego do skały Kaukazu. W nagrodę za wszystkie trudy i cierpienia Zeus obdarzył go nieśmiertelnością oraz dał mu własną córkę, Hebe, za żonę. H. był powszechnie czczonym herosem greckim. Śpiewano nim pieśni, budowano mu świątynie (np. w Megalopolis, Tebach, Tespiach, Tysbe, Sparcie, Orchomenos, Sykionie, Erytraj, na Eginie)
ołtarze, składano ofiary oraz urządzano ku jego czci igrzyska. Dla Greków był symbolem pracowitości, wytrwałości i męstwa, a jego czyny były ulubionym tematem rzeźbiarzy, malarzy i poetów. W Rzymie czczono go pod imieniem Herkules.

Dodaj komentarz

Podpis *
Email *
Witryna internetowa