HESTIA

Ważna bogini grecka, zaliczana do „dwunastki olimpijskiej”. Była córką Kronosa i Rei, a siostrą – Zeusa i Hery. Wielu bogów starało się o jej względy (np. – Apollon, Posejdon), ona jednak wolała pozostać dziewicą. Nigdy nie opuszczała Olimpu. była boginią ogniska domowego. Dlatego czczono ją w każdym domu i w każdej świątyni, a jej imię wymawiano na początku i na końcu każdej modlitwy. We wszystkich miastach płonęły święte ogniska H., a mieszkańcy wybierający się na założenie nowej kolonii brali z niego płomień jako symbol łączności z rodzinnym miastem.
uosabiała bezpieczeństwo ludzi, a także obowiązek gościnności. Ona odprowadzała panny młode do nowego domu, ona opiekowała się młodymi małżeństwami, dziećmi i sierotami. W ofierze składano jej pierwociny roślin i młodych zwierząt. H. posiadała mało własnych świątyń (tylko w Hermione i Olimpii oraz ołtarz w Atenach), ponieważ miejsce jej kultu znajdowało się w każdym domu przy palenisku. Symbolem jej był płomień ogniska. W sztuce przedstawiano ją rzadko. Zob. też Westa. HEWIOSO (fon „Grom z Hewio”) – w religii Fonów (Afryka) bóg pioruna i burzy, zwany też Sogbo, jeden z wodunów należących do panteonu gromu. Jako bóg atmosferyczny, tradycyjnie jest wrogi Ziemi (Sagbata). Podburzony przez – Legbę wstrzymał kiedyś opady na ziemi. Przebłagany przez ptaka Wututu przychodzi odtąd co roku na ziemię w czasie pory deszczowej. Uważany za sprawiedliwego sędziego, który zsyła ciepło i deszcze, zabija ludzi i zatapia pola, ale też darzy ich płodnością. Centralnym ośrodkiem kultu H. była osada Hewio.

Dodaj komentarz

Podpis *
Email *
Witryna internetowa