HHEKA (eg. Hk3 – „Władza”, „Potęga”)

Egipski bóg, personifikacja mocy tajemnych i „słów mocy”, za pomocą których tworzy się i przekształca świat. Uważany jest za pierwsze z dzieł stwórcy i z tego powodu w teologii heliopolitańskiej utożsamia się go z Szu, a według memfickiej z Horusem (słowo Atuma). Jest mężem i bliźniaczym bratem Ładu Świata – bogini Maat. Patronuje także czasom poprzedzającym epokę Maat, charakteryzującą się dużą plastycznością świata, gwałtownymi zmianami i bohaterskimi czynami bogów. Jako personifikacja magii H. ma również związek z Thotem i jego słynną księgą.

HIBIL ZIWA (mand. „Abel-Blask”)

Mandejskie imię – Abla, syna iAdama. H. jest jednym z 3 wyższych duchów, do których należą jeszcze Szitil i Anusz Utra. H. utożsamiany jest ze zbawcą Manda dHajje, zstępuje do świata podziemnego i uwalnia uwięzione tam dusze. HIIDET (fiń., 1 .poj. hiisi) – w mit. fińskiej duchy lasu, gór i wody, utożsamiane z diabłami. Zindywidualizowaną postać Hiisiego wiązano zwykle z lasem i udanymi łowami, z drugiej strony także ze złem. Czarny, wrogi ludziom bóg Hiisi miał swą siedzibę w Hiitoli, którą utożsamiano z Pohjolą (zob. – Louhi). Symbolem Hiitoli, stanowiącej często cel ryzykownych wypraw, była (lodowa) góra lub zamek. Miały tu być ukryte niebiańskie światła.

Dodaj komentarz

Podpis *
Email *
Witryna internetowa