HUNDUN (chiń. „Chaos”)

W mit. chińskiej określenie bezforem- nego stwora, którego najbardziej znane współcześnie przedstawienie pochodzi z traktatu filozoficznego Zhuangzhoua opowiadającego historię tego, jak władca Południowego Oceanu wraz z władcą Północnego Oceanu, chcąc jakoś wynagrodzić H., który ich często gościł u siebie, postanowili obdarować go 7 otworami na wzór otworów w ciele ludzkim. Codziennie wiercili jeden otwór, aż siódmego dnia H. zginął. W innej tradycji H. jest jednym z potworów pokonanych przez Wielkiego Yu. Przedstawiany jest jako coś całkowicie bezkształtnego bądź jako tancerz i śpiewak. Bywa synem -+ Huangdiego lub stworem z ludzką twarzą, dziobem i skrzydłami, psem o wielkich niedźwiedzich łapach bez pazurów, oczu i uszu. Identyfikowano go też z ministrem cesarza Yao, który za popełnioną zbrodnię zostaje wrzucony do Południowego Oceanu. HUPASIJA – w mit. hetyckiej w jednej z wersji mitu o wężu Illujance był człowiekiem, który zgodził się wystąpić razem z Ina- rą przeciwko Illujance pod warunkiem, że Inara mu się odda. Inara zgodziła się i, ukrywszy H., wystroiła się i zaprosiła Illujankę wraz z jego dziećmi na ucztę. Goście tak się objedli i opili piwem, że nie mogli z powrotem wpełznąć do nory. H. związał Illujankę, a bóg-burza związanego zabił.

HURACÁN (quich. „Jednonogi”)

W mit. Majów (Quiche) bóstwo akwatyczno-atmosferyczne, odpowiednik azteckiego Tezcatlipoki. W Popol Vuh (zob. Hunahpu) jest nazywany „sercem nieba”, włada gromem i błyskawicą. Jako jeden z boskich stwórców działa w parze z Gucumatzem, z którym bywa utożsamiany.

Dodaj komentarz

Podpis *
Email *
Witryna internetowa