ILLUJANKA (hetyc. Illuiyankas – „Wąż, Smok”)

W mit. hetyc- kiej wąż, który w początkowej fazie walki z bogiem-burzą zwyciężył go i zabrał mu serce i oczy. Pokonany bóg-burza posiadł śmiertelną kobietę, a syn zrodzony z tego związku ożenił się za radą ojca z córką i poprosił go o serce i oczy boga-burzy, któremu je następnie zwrócił. Uzdrowiony w ten sposób bóg-burza ponownie podjął walkę z I. W czasie walki bóg-burza pokonał I., a także zabił własnego syna, który wspierał teścia. Syna zabił na jego własne żądanie, gdyż ten sprzeniewierzył się (poprzez małżeństwo z córką I.) prawu pokrewieństwa i gościnności. W późniejszej wersji mitu boga-burzę wspierała Inara. Mit o walce boga ze smokiem był związany z uroczystościami purulli – święta Nowego Roku, przypadającego najprawdopodobniej na przełom zimy i wiosny. Wydaje się prawdopodobne, że z hetyckiego mitu o walce boga ze smokiem zapożyczny został grecki mit o Tyfonie, choć posiada on także paralele z wieloma innymi anatolijskimi motywami, np. z mitem o -+ Hedammu. ILMARINEN (por. fiń. ilma – „niebo, pogoda, powietrze”) w mit. fińskiej pierwotnie bóg wiatru i podróżnych, a przede wszystkim nieba, na co wskazuje m.in. jego imię, tożsame z imieniem np. – Inmara. W Kalewali (zob. Kaleva) jest już tylko herosem- -kowalem i choć dokonuje wielu czynów, ustępuje znaczeniem Ya- inamoinenowi. Por. Biegga-olmai.

Dodaj komentarz

Podpis *
Email *
Witryna internetowa