INARI (jap. „obradzające ryżem”)

Shintoistyczne bóstwo ryżu. Pierwsze wzmianki dotyczące kultu I. znaleźć można w Yamashiro- -fudoki („Opis ziem i obyczajów” prowincji Yamashiro, po 713 r.). Wg tychże fudoki, bóstwu I. składał hołd ród Hata (przybyłych z Korei osadników pochodzenia chińskiego). I. było równocześnie ich bóstwem rodowym ( ujigami). Trudno mówić o jednym konkretnym bóstwie o nazwie I. W zależności od regionu i w różnych okresach swojej historii I. występowało pod różnymi postaciami, np. jako chinju-no kami (bóstwo opiekuńcze) buddyjskiej świątyni Toji w Kioto, ale również jako bóstwo panteonu buddyjskiego I.-Dai- myojin. I. identyfikowane jest z rodzimym, japońskim bóstwem pożywienia Ukanomitama, występującym pod wieloma imionami ( Toy- ouke). Z czasem z I. zaczęto utożsamiać również inne bóstwa związane z rolnictwem (bóstwa pól ryżowych, ziemi, plonów). I. czczone jest więc jako bóstwo płodności i rolnictwa, ale także jako dósojin
przydrożne bóstwo falliczne. W ścisłym związku z kultem I. pozostaje też kult lisa, który jest symbolem płodności i identyfikowany jest z I. (chociaż lis jest właściwie tylko wysłannikiem bóstwa). Drewniane lub kamienne posągi pary lisów ustawiane są w świątyniach I. – przed wejściem i przy poszczególnych kapliczkach. Świątynie I., zwane Inari-jinja, są jednymi z najliczniejszych świątyń shintoistycznych w Japonii. Charakterystyczną cechą kompleksów świątynnych I. jest jaskrawoczerwony kolor budynków oraz licznych torii (brama przed świątynią shintoistyczną) ustawionych w długim szeregu. Na terenie całej Japonii znajduje się wiele miniaturowych świątyń I., np. w fabrykach, hotelach, teatrach, domach uciech i domach towarowych, a także w domach prywatnych. W czasach shintoizmu państwowego I. zostało zaliczone do najważniejszych bóstw narodowych. Główną świątynią I., której podlegają wszystkie inne, jest Fushimi-Inari-Taisha (w Kioto) ufundowana w 711 r.

Dodaj komentarz

Podpis *
Email *
Witryna internetowa