INMAR, Umer

W mit. udmurckiej najwyższy bóg-stwórca mieszkający w niebie lub na słońcu, syn Mu-Kyłczin, brat – Keremeta (2). Mówiono o nim I.-atai („Ojciec-I.”), wspominając i I.-anai („Matkę- -I.”), zapewne jego żeński odpowiednik (por. awy). W modlitwach był też nazywany I.-Kyłczin; jego postać zlewa się niekiedy z postacią Kyłdysina, znanego m.in. pod imieniem Kyłczin. Jako demiurg zamierzał tworzyć tylko dobre rzeczy, ale Keremetowi (2), pełniącemu rolę demiurga pomocniczego, udało się niejednokrotnie pokrzyżować te plany. Gdy I. uformował płaską ziemię z mułu wyniesionego przez Keremeta (2) z dna praoceanu, „pomocnik” zniekształcił ją górami. Keremet (2) przeszkadzał bratu także w tworzeniu ludzi, w wyniku czego I. musiał wygubić pierwsze, nieudane istoty ludzkie, zakazując im rozmnażać się lub zsyłając potop, po czym stworzył nowych ludzi. rządził pogodą, stąd był również dawcą urodzaju. Jego święto obchodzono na wiosnę, wznosząc modły pośrodku pola. Składano mu w ofierze konie, krowy, owce lub cielęta białej maści. INNARAWANTES (hetyc. „Krzepcy”, „Silni”) – w mit. hetyckiej bóstwa opiekuńcze przejęte z mit. luwijskiej ( Annarumenzi).

Dodaj komentarz

Podpis *
Email *
Witryna internetowa