INTI (kech. „Słońce”)

W mit. inkaskiej uosobienie słońca, boski przodek Inków, czczony na terenie całego imperium. Był uważany za syna wielkiego stwórcy (zob. Viracocha, Illa Tecęe), męża Mamy Quilli i ojca m.in. – Manco Capaka, któremu objawił się, podobnie jak jednemu z historycznych władców, znanemu jako Pacha- cuti Inka Yupanki. Władca ów, zanim wstąpił na tron w 1438 r., miał ujrzeć Słońce w antropomorficznej postaci w kryształowej tarczy, która wpadła do źródła w pobliżu Cuzco i którą później pieczołowicie przechowywał, wykorzystując do przewidywania przyszłości. I. przebywał zwykle w hanak pacha („górnym świecie”), tj. w niebie, dokąd udawali się także zmarli arystokraci (zwykli ludzie szli po śmierci do – Pachamamy). Jego ziemskim domem była przede wszystkim Cori Cancha („Złota Świątynia”) w Cuzco. Podczas poświęconych mu dorocznych uroczystości, odbywających się na głównym placu Cuzco, panujący inka w otoczeniu całej rodziny osobiście witał wschodzące Słońce modłami, a następnie częstował swego boskiego „ojca” trunkiem, wznosząc puchar ku niebu. Przy tej okazji składano również ofiarę z lamy.

Dodaj komentarz

Podpis *
Email *
Witryna internetowa