IRRA, Era

W mit. sumeryjsko-akadyjskiej epitet boga świata podziemnego Nergała jako boga zarazy i wojny. Imię jego pojawia się w staroakadyjskich imionach teoforycznych. Do okresu staro- babilońskiego figuruje jako imię obcego boga (pisane bez deter- minatywu bóstwa). Za ojca przydano mu boga Anu ( – An), a małżonką jego była Mami (Mamutu) – bogini świata podziemnego. Babiloński mit z XI w. p.n.e. mówi o podżeganiu I. do zła, od czego powstrzymuje go i Iszum, jego posłaniec. I. chce zniszczyć ludzi, bo ci przestali go czcić. Odbiera władzę Mardukowi i zsyła na ziemię zarazę, która dotknęła Babilonię i sam Babilon. Dopiero napomniany przez Iszuma zaprzestaje zagłady. Ośrodkiem kultu I. była świątynia Emeslam w mieście Kuta w pn. Mezopotamii. ISA – arabskie imię chrześcijańskiego -+ Jezusa, uznawanego przez muzułmanów za wysłannika boga (miał oznajmić światu nadejście proroka Muhammada). Koran mówi o nim jako „o niewolniku Boga”, nie uznaje jego boskiej natury, odrzuca mękę Jezusa (wg Koranu, na krzyżu ukrzyżowano sobowtóra I.).
ISFANDIJAR (aw. Spentodała) – bohater irański, syn króla Go- sztaspa. Uratował Iran od klęski.
ISRA („Podróż Nocna”) – legendarna nocna podróż proroka Muhammada na wierzchu skrzydlatego

Dodaj komentarz

Podpis *
Email *
Witryna internetowa