ISTANU (lstanus [dawniejsze hatyc. Es tan])

W mit. hetyckiej bóg-Słońce pojawiający się na niebie na czterokonnym rydwanie. Ponieważ w trakcie swojej wędrówki wszystko widzi, I. stał się sędzią oraz świadkiem zawieranych kontraktów i umów. Był też bogiem obrzędów magicznych. I. uważany był za dobroczyńcę ludzkości i jej opiekuna („pasterza”). W mitach często występuje w towarzystwie córki i pomocnicy Kamrusepy i 2 wezyrów (Bunene i Meszaru). Zwoływał bogów na narady oraz bogu-burzy przynosił istotne nowiny. Pod wpływami sumeryjskimi i babilońskimi I. wyobrażano jako mającego trzy pary oczu (każdą do innego celu) i brodę (jak np. u babilońskiego Szamasza) z lapis lazuli. Jego siedzibą miało być miasto Sippar w Mezopotamii, co świadczy o wpływach babilońskich. ISTEN – węgierski najwyższy bóg, zamieszkuje niebo znajdujące się powyżej czubka drzewa i można się do niego dostać, wspinając się po głównym konarze. W opowieściach baśniowych wykazuje więcej cech przypominających irańskiego – Ahuramazdę niż chrześcijańskiego Boga. Węgierski bóg (Magyar I., Pelinu), jako dobry, choć obecnie mało aktywny stwórca i władca świata, znany jest mitologiom ludów ugrofińskich (fiński Ukko, chantyjsko-mansyjski – Numi Tarem), paleoazjatyckich, ałtajskich (turecki – Tengri) i wschodnioaz- jatyckich (chiński T’ien Ti).

Dodaj komentarz

Podpis *
Email *
Witryna internetowa