ISZUM (od bab. iszatu – „ogień”)

W mit. babilońskiej brat boga słońca – Szamasza, doradca i posłaniec boga Nergala oraz Irry. Wbrew temu ostatniemu życzliwie nastawiony do ludzi, zwłaszcza chorych. Opiewa go epos o bogu Irra.
ISWARA (sanskr. lśvara) – w rei. i mit. indyjskiej tytuł nadawany bogom osobowym. Słowo to znaczy „Pan”, w sensie takim, w jakim mówi się: Pan Jezus. Często nazywa się tak Siwę. ITALOS – w mit. rzymskiej heros, od którego imienia pochodzi nazwa Italia. Najczęściej uważano go za władcę krainy leżącej na pd. półwyspu (w Bruttium, Lukanii, a nawet na Sycylii). Panował mądrze i sprawiedliwie, ustanawiał prawa i wprowadzał zdrowe obyczaje. Dlatego wdzięczni mieszkańcy królestwo to nazwali Italią. Nazwę tę stosowano do coraz większego terytorium, a wreszcie – do całego półwyspu. ITZAMNA (juk. „Dom Iguan”) – w rei. Majów najwyższy bóg, uważany czasem za syna – Hunab Ku, męża Ix Chebel Yax lub Ix Chel. Uosabiał niebo, zarówno dzienne, jasne, jak i ciemne, nocne lub dżdżyste, ale był również związany z roślinnością i ziemią. Posiadał 4 odpowiedniki o tym samym imieniu kojarzone z 4 stronami świata i 4 różnymi kolorami (por. bacabowie, i chakowie, tlalo- kowie). Przedstawiano go zwykle jako bezzębnego starca i czczono pod różnymi imionami.

Dodaj komentarz

Podpis *
Email *
Witryna internetowa