JAM ugar. jm, hebr. Jam

Morze”, semicka nazwa morza ugarycki bóg morza, personifikacja żywiołu morskiego, syn Ela. J. pojawia się w tekstach ugaryckich, zarówno kultowych, jak i mitologicznych, spisanych w XIV w. p.n.e. Nosi tytuły „Książę Morze” „Sędzia Rzeka”. Wg mitów ugar., J. pretenduje do władzy nad bogami, na co stary bóg El wyraża zgodę. Widocznym symbolem tej królewskiej władzy ma być pałac, jaki sobie J. każe zbudować. Kiedy tym uroszczeniom sprzeciwia się Baal, J. przez posłańca żąda od Ela wydania mu tego boga. Mimo iż zgromadzenie bogów, zganione przez Baala za początkową uniżoność wobec posłańca J., podnosi ponownie głowę i wstaje z klęczek, El przystaje na to żądanie. Z pomocą Baalowi przychodzi bóg Koszar, dając mu jako broń maczugi o magicznej mocy, którymi tenże uderza J. najpierw w bark, a potem w skroń. Po uśmierceniu J. Baal zostaje obwołany królem bogów. Walkę Baala z J. uważa się za odzwierciedlenie sztormów bezskutecznie atakujących wybrzeże Ugarit, czy w ogóle wsch. wybrzeże M. Śródziemnego. Motyw walki boga burzy z bogiem morza, według tekstów z Mari z XVIII w. p.n.e., przypisano -+ Adadowi z Halab (Aleppo). Za pośrednictwem Mari motyw ten trafił do Babilonu – inspirując opis walki Marduka z Tiamat w eposie Enuma elisz.

Dodaj komentarz

Podpis *
Email *
Witryna internetowa