KAHAUSIBWARE

Bogini z Wysp Salomona (Melanezja), stwórczym ludzi, zwierząt i drzew, których owoce ofiarowała ludziom. Jednak kiedy pierwsza matka powierzyła jej opiece swe dziecko, K., zdenerwowana krzykami, owinęła się w postaci węża wokół niego i udusiła je. Za to matka zabiła ją kamieniem i odtąd śmierć pojawiła się na świecie, ludzie zaś muszą pracować. KAHTAN – protoplasta południowych Arabów. KAIN (hebr. qajin – „kowal”) – postać biblijna, starszy syn – Adama i Ewy, brat Abla (Rdz 4, 1-17). K. był rolnikiem i składał -+ Jahwe na ofiarę płody roli, ale ten upodobał sobie ofiarę pasterza Abla z pierworodnych trzody. Z tego powodu K. zabił Abla, a dręczony wyrzutami sumienia tułał się, aż osiadł w krainie Nod na wschód od Edenu. KAKA – w mit. babilońskiej posłaniec bogini Ereszkigal. Według mitu Nergal i Ereszkigal, bóg Anu wyznaczył K. na łącznika ze światem zewnętrznym, ponieważ bogini ta nie może opuszczać świata podziemnego.

KAKAL KU (juk. „Bóg Ognia”)

W rei. Majów bóg ognia lub/i Słońca. Zwracano się do niego także z prośbą o wodę i o wszystko, co człowiekowi niezbędne do życia. KALAMONA – złośliwy demon węgierskich opowieści ludowych. Zapewne dawny bóg burz i wichrów, którego postacią jest smok ( Sarkany). K. nawiedza ziemskie królestwa, wymuszając jako okup córki władców. W razie odmowy „wiąże wichry”, z wyjątkiem północnego, powodując straszliwe zimno, a także uniemożliwiając dojrzewanie owoców i zbóż. K. mieszka na końcu świata w lodowym pałacu chronionym przed stopieniem przez dmuchające nań porwane kobiety. Zostaje pokonany przez naiwnego prostaczka, który zwycięża go przy pomocy przyjaciół i magicznych przedmiotów.

Dodaj komentarz

Podpis *
Email *
Witryna internetowa