KARAPET

W mit. ormiańskiej zrazu bóstwo piorunów, mające także liczne funkcje opiekuńcze. Pod chrześcijańskim wpływem utożsamione z Janem Chrzcicielem. W wielu legendach i mitach sięgających jeszcze czasów przedchrześcijańskich K. przejął wiele funkcji starych bogów i często występuje, podobnie jak irański Mithra, jako zwycięzca złych dewów, których udaje mu się uwięzić. Wyobrażano go sobie także jako długowłosego gromowładnego boga, grzmiącego w niebie, w szkarłatnej koronie i z płomienistym krzyżem. Uznaje się go za opiekuna Ormian, pomagającego im pobić wrogów. Za swojego patrona (obok wojowników) uznawali go też śpiewacy, tancerze, akrobaci itp. KAREI (semang Kari – „Grom”) – najwyższy bóg Semangów, znany też innym ludom Malezji, niewidzialna, starożytna istota, podobna do małpy i włochata, której dziełem jest wszystko oprócz ziemi i człowieka. Jest bogiem solarnym i uranicznym: mieszka w niebie, wyraża swój gniew, ciskając piorunami lub wywołując huragan. Zna wykroczenia ludzi. W innych wersjach pioruny są środkiem porozumienia z żoną, grom to ryk smoka – strażnika. Znany też pod imieniem Ta Pedn – „Dziadek Pedn”. Jest wielkim czarownikiem hala, który żył na ziemi, zanim wstąpił na niebo.

Dodaj komentarz

Podpis *
Email *
Witryna internetowa