KINGU

W babilońskim eposie kosmogonicznym Enuma elisz drugi (po Apsu) małżonek Tiamat, która przekazała mu tabliczki przeznaczenia. Odbiera mu je jego pogromca, bóg Marduk. Za radą boga Ea z krwi K. zmieszanej z gliną bogowie stworzyli ludzi. KINHARINGAN – w mit. Dasunów (Indonezja) stwórca świata i ludzi. Wraz ze swą żoną Munsumundok wyłonili się ze skały na środku morza. Spacerowali po powierzchni wody, w końcu od ducha chorób Bisagita otrzymali materiał na ziemię. Po zbudowaniu jej K. stworzył Dasunów, jego żona zaś uformowała niebo. Razem zawiesili słońce, księżyc i gwiazdy, po czym zabili i pochowali jedno ze swych dzieci, by wyrosły z niego rośliny jadalne i zwierzęta (zob. dema). KISHIMOJIN, Kishibojin – bóstwo panteonu buddyzmu japońskiego, patronka i opiekunka dzieci, zwana też Kariteimo – „Matka Hariti” lub „Matka Demonów”. Wg legendy, bogini K. była hinduską kobietą, która pożerała dzieci w mieście Bojagriha, gdy mieszkał tam budda Siakjamuni. Za karę K. została ponownie narodzona jako demon, urodziła 500 dzieci, które miała stopniowo pożerać każdego dnia. Jednak Budda nawrócił kobietę, wyleczył ją ze straszliwej obsesji i sprawił, iż miała się odtąd odżywiać owocami granatu zamiast dziećmi. Wizerunki K. przedstawiają ją jako madonnę trzymającą w jednej ręce dziecko, a w drugiej owoc granatu (symbol płodności kobiecej). Kult K., znany w Chinach już w VII w., upowszechnił się w Japonii początkowo jedynie wśród wyznawców ezoterycznej sekty shingon. Bóstwo stało się popularne dopiero później dzięki sekcie nichiren. Główne ośrodki kultu to klasztory: Nakayama koło Tokio i Zoshigaya w Tokio. Do dzisiaj istnieje zwyczaj zabierania dzieci do świątyń poświęconych K. i składania hołdu bogini, co ma zapewnić dzieciom ochronę, bezpieczeństwo i powodzenie w życiu.

Dodaj komentarz

Podpis *
Email *
Witryna internetowa