KUGU-JUMO

filing_images_774fbe8ed048

W mit. maryjskiej najwyższy bóg-stwórca, zwany też po prostu Jumo, uosobienie nieba; wiatr to jego oddech, tęcza – jego łuk. Jako demiurg zlecił swemu młodszemu bratu, Keremetowi (1), pływającemu w postaci kaczora w pierwotnym oceanie, wydobycie spod wody mułu, z którego stworzył ziemię z równinami, pastwiskami i lasami. Gdy Keremet (1) wypluł na nią część mułu, którą wcześniej ukrył w dziobie, powstały góry. Następnie K.-j. stworzył człowieka i wzniósł się do nieba po duszę dla niego, zostawiając na straży psa bez sierści. Keremet (1) skusił strażnika obietnicą futra, uzyskał dostęp do człowieka i opluł go. Po powrocie z nieba stwórca przeklął psa, a człowieka wywrócił na lewą stronę; ludzie są więc podatni na grzechy i choroby z powodu swego, skalanego przez Keremeta (1), wnętrza. Dobre duchy uczynił K.-j. z iskier wykrzesanych z kamienia. Kiedy zasnął, Keremet (1) próbował powtórzyć ów akt stwórczy, ale tym razem z iskier powstały złe duchy. Jako wielkie bóstwo K.-j. posiadał dużo bydła. Otrzymywał też w ofierze zwierzęta białej maści. Za najbardziej odpowiednią ofiarę dla niego uważano białego źrebca, nie używanego jeszcze w pracach polowych.

Dodaj komentarz

Podpis *
Email *
Witryna internetowa