KUMARBI – „Ojciec Bogów”

19_58718678

Odpowiednik (pierwowzór?) greckiego Kronosa, utożsamiany też z babilońskim Enlilem (choć czasem w mit. hetyckiej Enlil i K. występują obok siebie). Wg teogonii hurycko-hetyckiej, pierwotnie królem nieba był Alalu, któremu służył i oddawał cześć Anu. Po 9 latach, gdy Anu zaatakował go i zwyciężył, Alalu schronił się w świecie podziemnym, a sługą nowego władcy został K., potomek Alalu. W dziewiątym roku panowania Anu zaatakował K. i ten wystąpił przeciwko Anu. Anu, uciekając, wznosił się do nieba, lecz K. schwytał go za stopy, strącił na ziemię i zębami poszarpał jego genitalia. Gdy K. cieszył się ze swego wyczynu, Anu oznajmił mu, że właśnie został zapłodniony. K. wypluł to, co miał jeszcze w ustach, lecz część nasienia Anu przeniknęła już w jego ciało, w wyniku czego stal się brzemienny trzema straszliwymi bogami (potężny bóg-burza Teszub, Aranzah – nieokiełznana rzeka Tygrys, i czcigodny bóg Taszmiszu). Dalszy tekst tego mitu jest poważnie uszkodzony. Przypuszcza się, że „dzieci Anu”, a przede wszystkim Teszub, wydają wojnę K. i detronizują go. K. starał się jednak odzyskać utraconą władzę. W tym celu zapłodnił swym nasieniem skałę i z tego związku narodził się Ullikummi, istota z diorytu o ludzkich kształtach, której jednakże nie udało się zdetronizować Teszuba. Przeciwstawiając się nowym władcom, K. poślubił Szertapszuruhi – córkę Morza, i został ojcem Heddamu. Centrum kultu K. było miasto Urkisz w pn. Mezopotamii. Stare teogoniczne mity o K. zawierają liczne paralele z młodszą od nich Teogonią Hezjoda, co świadczy o pokrewieństwie tych mitów.

Dodaj komentarz

Podpis *
Email *
Witryna internetowa